Eerder in Desperate Housewives:
Ik blijf van nu af aan thuis.
Sommigen keerden de rollen om.
Ik heb aan je gedacht. - Dus je komt me uitvragen?
Sommigen werden verwelkomd.
Want ik zou ja zeggen.
Ik ga verder. Jij zou beter hetzelfde doen.
Sommigen werden de deur gewezen.
Wil je met me trouwen? - En sommigen
kregen nooit de kans
te ontdekken wat ze echt wilden.
Betty Applewhite was een talentvolle dame.
Iedereen zei dat al van toen ze nog een kind was.
Haar eerste pianoleraar loofde haar vingervlugheid.
Haar eerste prof prees haar gevoel voor ritme.
Haar eerste dirigent prees haar zin voor dramatiek.
Maar Betty was geen concertpianiste meer.
Ze was nu gewoon een vrouw met een geheim...
Eén dat ze kost wat kost wou bewaren.
Het verbaast me niks dat er bij Gabrielle is ingebroken.
Wisteria Lane is een gemakkelijk doelwit. De politie patrouilleert hier toch niet.
We hebben toch nog de buurtwacht.
De buurtwacht is een lachertje.
Wanneer is één van jullie laatst op patrouille geweest?
Ik zet lichten op mijn huis.
Het is tijd dat we professionele hulp inroepen.
Dat klinkt duur.
Kan je een prijs op de veiligheid van je kinderen zetten?
Wel, jij zou dat misschien wel kunnen.
Luister, McClusky, ik ben even ongerust als eender wie hier in de buurt,
maar ik weet niet of gewapende mannen... - We moeten dit stoppen.
En wat zeggen, 'we zijn tegen veiligheid'?
Maar als ze Caleb eerst vinden... - Matthew, ik probeer na te denken.
Ik heb het niet over een paar vrijbuiters.
Ik heb het over professionals die weten wanneer ze moeten schieten.
Hebben we echt professionele beveiliging nodig?
Gaan jullie allemaal wachten tot er nog iemand wordt aangevallen?
Ik denk dat het tijd is om te stemmen over gewapende beveiliging.
Ik ben nu nog niet bang...
Ik heb er genoeg van. Iedereen die voor is...
Sorry.
Het werd hier alleen zo... gespannen
Je bent echt goed.
We gingen wel stemmen hier.
Ze was concertpianiste.
Ik heb wel wat getokkeld.
Ja, Betty Applewhite was een talentvolle dame.
En haar grootste talent
was haar timing.
Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com
Als ze een miskraam hebben gehad, zitten sommige vrouwen uren alleen in het donker.
Ze weigeren naar buiten te gaan,
bang dat het leven wel eens verder zou kunnen gaan.
Ze houden spullen bij van hun ongeboren kind
en dromen over wat had kunnen zijn.
Ja, zo reageren sommige vrouwen die zo'n verlies te verwerken hebben.
Gabrielle Solis was zo geen vrouw.
Hallo dames.
Hoi schat. Hoe gaat het?
Alles oké.
Bedankt voor de berichtjes. Sorry dat ik nog niet heb kunnen antwoorden.
We hebben ons allemaal vrij gemaakt.
We dachten dat je misschien wat gezelschap kon gebruiken?
Dan gaan we naar mijn thuis, ik heb bananenbrood gemaakt,
we zetten een pot koffie op en praten over eender wat.
Dat... klinkt zo leuk...
Maar ik ben al volzet vandaag. Mijn hoofd gaat nog springen.
Kunnen we een andere keer afspreken?
Tuurlijk.
Bedankt.
Bedankt voor het begrip.
Oké, ik zal vanavond bellen, en dan zoeken we iets voor later deze week.
Weet je wat, aangezien mijn agenda het probleem is...
kan ik beter een dag kiezen en het jullie laten weten?
Oké.
Ik moet zoveel boodschappen doen, en zoveel dingen terugbrengen...
Lieverd, niks houd jou en Carlos tegen om opnieuw te proberen.
Je zou een geweldige moeder zijn.
Je kan die spullen beter nog even bijhouden.
Zou ik ook doen, maar je hebt maar 30 dagen om dingen in te ruilen.
Carlos, wat is er gebeurd?
Ik heb een paar moeilijke dagen gehad.
Nadat je me verteld hebt van...
de baby.
Ben ik doorgedraaid.
Wat is er met je handen gebeurd?
Ik heb mijn matras opengescheurd.
Hoe voel je je vandaag?
Ze hebben me een kalmeermiddel ingespoten.
Ik denk dat het wel werkt.
We hadden het zelfs nog niet over namen gehad.
Ik had mijn top 5 al gekozen.
Schat...
Wil je ze horen?
Nee, dat moet niet.
Heb jij nooit over namen nagedacht?
Nee. Daar was het wat te vroeg voor, vind je niet?
Hoe kan je iets zo groot als een noot een naam geven?
Is dit nieuw?
Vind je het mooi?
Ik heb het gekocht op weg naar hier.
Je hebt juist een baby verloren.
Iedereen rouwt op zijn manier.
Jij verwerkt het precies wel goed.
Ik ga shoppen, jij trekt toiletten van de muur.
Andere aanpak.
Ben je zelfs maar triest?
Alsjeblieft. Wat denk je?
Eerlijk gezegd weet ik het niet.
Natuurlijk ben ik triest, het is een trieste situatie.
En laat me nu los.
Gaat het?
Ik denk dat mijn kalmeermiddel uitgewerkt is.
Dan kan je beter een nieuwe dosis krijgen.
Hallo Mike.
Mijn moeder haar trouw is binnen een paar dagen,
en ik weet dat je je bevestiging terug gestuurd hebt,
en ingevuld hebt dat je liefst vlees had.
Wat ik in vis veranderd heb, want ik heb het vlees geproefd...
Ik weet dat dat allemaal was voor we... je weet wel.
Zeg je moeder dat het me spijt, maar ik zal er niet bij zijn.
Ik hoop dat dat niet gewoon is omdat wij niet meer samen zijn.
Ik bedoel, we kunnen naar de trouw gaan, zonder dat het raar moet zijn.
Het zou raar zijn.
Natuurlijk. Ja, ik begrijp het.
Wat heb je de laatste tijd allemaal gedaan?
Zoals gewoonlijk.
Wel, ik ben een boel aan het schrijven.
Een soort van autobiografie.
Het doet me dingen inzien die me gemaakt hebben tot wie ik ben,
zoals het feit dat mijn moeder me zo jong kreeg,
en ik mijn vader nooit heb gekend...
Grote dingen zoals dat.
Ik heb je toch over mijn vader verteld?
Hij was bij de logistieke brigade, en zijn eenheid kwam om bij de slag van Hanoi.
Dat is vreemd.
Waarom?
Hanoi lag in vijandelijk gebied. Daar is geen slag geweest.
Ben je zeker? Dat heeft mijn moeder me verteld.
Vrij zeker, ja.
En de logistieke brigade vecht niet, ze leveren voorrad en schepen.
Ik moet duidelijk nog meer onderzoek doen.
En wat vind je ervan?
Mijn levensverhaal. Zou je je haasten om een boek te kopen?
Ja?
Je gaat achteruit moeten gaan.
Ik wil quarterback zijn. Ga naar achter voor te vangen.
Porter, Preston, wat heb ik gezegd over buiten spelen als het donker is?
Het is niet donker.
Weet jullie vader dat jullie hier zijn?
Maak je niet ongerust, ik heb ze in het oog gehouden.
Ze laten mijn bewegingscensors de hele tijd aanspringen.
Ik zou je de helft van mijn elektriciteitsrekening moeten sturen.
Doe dat maar.
Oké jongens, kom hier. Op de stoep.
Blijf daar. Niet op straat. Dankjewel.
Hallo.
Hoi schat.
Ik ben thuis.
Kun je even komen?
Tuurlijk, wat is er?
Blokkeer me dan, komaan.
Miljaar, ze moeten weer buitengeslopen zijn.
Weer? Hoe vaak gebeurt dit?
Jongens. Kom binnen, nu.
Schat, je weet hoe glad ze zijn. Het is zoals op een school vissen letten.
Tom, het is 9 uur 's avonds.
Jongens, naar boven, nu. Hup.
Pyjama aan en bed in.
Schat, ze zijn oké. Je bent gewoon te rap ongerust.
En met reden.
Iemand had er met hen vandoor kunnen gaan, en jij had het zelfs niet gemerkt.
Ze waren in de voortuin.
Toen ik zo oud was als hun, sprong ik op mijn fiets en was weg voor uren.
Mijn moeder heeft nooit iets gezegd.
Dat was een andere tijd. Je moet waakzamer zijn.
Er is ingebroken in deze straat.
Ik was op de buurtvergadering, weet je wel?
Sorry, ik heb dit 7 jaar gedaan.
Geloof me, Je moet ogen op je rug hebben.
De twee vanvoor werken prima, dank je.
Echt?
Waar is Penny?
Zie je?
Daar waar ik haar gelaten heb.
Hoe is dit in de krant gekomen?
Ik ging je nog bellen.
We hebben het hierover gehad. We waren het eens om het rustig aan te doen.
Ik ging bellen en het annuleren na ons gesprek,
maar ik heb het zo druk gehad dat ik het vergeten ben.
Rex is nog maar 7 weken dood.
En dan?
Ik wil niet dat elke vrouw hier achter mijn rug zit te roddelen.
Het spijt me.
Maar is het kwaad niet al geschied?
Gelukkig lezen de mensen alleen de aankondigingen als er niks op de voorpagina staat
en de kop ging over een rampzalige overstroming in Sri Lanka.
Dus we hebben geluk gehad.
Ja, inderdaad.
Als het tijd is om onze relatie bekend te maken,
wil ik dat je het er eerst met mij over hebt.
Ik ben tenslotte de bruid. Het is niet anders dan gepast.
Oké.
Ik wil wel dat je de ring draagt.
De ring?
Je draagt hem niet. Waar is hij?
In mijn handtas.
Goed.
Doe hem alsjeblieft aan.
Maar als de mensen hem zien...
Zullen ze denken dat je je trouwring draagt.
Misschien, maar waarom het risico nemen?
Omdat een ring duidelijk maakt dat een vrouw bezet is.
Een naakte hand lokt aan.
Laat mij maar.
Is dat alles, Mrs Van De Kamp?
Ja, ik denk het wel, Mr Williams.
Mijn god.
Wat wil je?
Het is in orde.
Nee, dat is het niet. Wie ben jij?
Carlos heeft me gestuurd.
Ik ga de politie bellen.
Ik heet Hector. Ik heb Carlos binnen ontmoet.
Waar binnen?
Bedoel je, in de gevangenis?
Hij heeft me verteld wat er gebeurd is en vroeg me langs te komen om op je te letten.
Mag ik binnenkomen?
Nee. Je mag niet binnenkomen.
Ik heb een frigobox bij, ik zal mij hier buiten instaleren.
Nee. Ik kan voor mezelf zorgen, oké?
Oké.
Oké?
Ja, ik snap het. Je hebt je ruimte nodig.
Ja.
Ja, ik heb mijn ruimte nodig. Dank je.
Ik wil je iets tonen. Kom hier.
Hallo jongens.
Ik heb nagedacht over wat je zei, ik wil niet dat je je ongerust maakt,
dus ik heb een gesprekje gehad met de jongens.
Oké. Jongens, wat doen we
als een vreemde vraagt om mee te rijden in zijn auto?
We lopen weg en bellen de politie.
Goed zo. Juist.
Maar wat als de vreemde zegt, 'Hé, ik ken jullie mama en papa'?
Wat? Preston.
Toch weglopen.
Ja. oké...
Mag ik iets vragen?
Ja, natuurlijk.
Wat als de vreemde lief is en niet eng?
Ja?
Weglopen en de politie bellen.
En wat als de vreemde zegt dat hij jullie gaat meenemen...
Naar het circus? Voor pizza en ritjes op een olifant?
Niet naar jullie papa kijken. Ogen naar mij.
Wat ga je dan doen?
We...
lopen weg?
Ja.
Naar de keuken. We eten ijs vanavond. - Joepie.
Neem jij de kommen.
Je lacht alsof dat iets te betekenen heeft.
Lynette, komaan. We hebben hier heel de namiddag op geoefend. Ze snappen het.
Laat me niet lachen. Je kent de kinderen.
Ik hou van ze, maar dat gaat het ene oor in en het andere weer uit.
Ik kan er niet aan.
Ik ga wat ijs eten.
Tom, ik ben hier nog niet mee klaar.
Lynette, ik kan mijn kinderen levend houden.
Toen je vanmorgen vertrok, waren er vier.
Toen je thuiskwam, waren er nog steeds vier.
Als je thuiskomt en er zijn er nog maar drie, dan mag je me de les spellen.
Excuseer me.
Bent u Bree Van De Kamp?
Jan dat ben ik.
Mijn naam is Leila Mitzman. Ik hoop dat ik u niet stoor?
Kan ik u helpen?
Dit klinkt misschien raar, maar ik vond dat ik u moest opzoeken.
Ik las in de krant dat u verloofd bent met George Williams.
Wel, die aankondiging was wat voorbarig.
Maar jij en George zijn wel samen? In een relatie?
Ja.
Dan moeten we praten.
We waren 6 maanden samen toen hij me vroeg om te trouwen.
Van het moment dat ik ja zei, werd George zo bezitterig.
En toen hij erachter kwam dat mijn ex iets verder in de straat woonde,
beschuldigde George mij ervan dat ik hem achter zijn rug nog zag.
En op een avond kreeg ik een telefoontje van de politie.
Iemand had de auto van mijn ex in brand gestoken.
Ik kon het nooit bewijzen, maar ik wist dat het George was.
De volgende dag heb ik hem verlaten.
Ik weet niet wat te zeggen.
Ik weet dat het verontrustend is.
Ja, dat is het.
Een vreemde die mijn huis binnenkomt, mijn thee drinkt
en me dan tegen één van de liefste mannen die ik ooit gekend heb probeert op te zetten.
Lieverd, me moet me vertrouwen.
George is getikt, en je kan beter vertrekken nu het nog kan.
Ik denk dat het tijd is dat je vertrekt.
Ik was eens aan het praten met een man in een café,
en toen we thuis kwamen sloeg George me.
Wat zeg je daarop?
Aan de hand van je gedrag en je manier van spreken,
zou ik zeggen dat het waarschijnlijk uitgelokt was.
Toen ik las dat je verloofd was met George vond ik het m'n plicht je te laten weten dat hij gek is.
Maar nu ik jou ontmoet heb, zie ik dat jullie een perfect koppel zijn.
Ik ben er.
Dag, Morty. Pastoor Hopkins.
Sorry dat ik te laat ben voor de repetitie.
Het is oké. Je bent er nu. 't Is goed.
Loop voor me.
Oké, Mr pastoor. Begin maar.
Mam, mag ik je iets vragen?
Je moeten wandelen, Suzie. Wandelen.
Ik deed research voor mijn boek, en ik heb iets vreemds ontdenkt:
Niemand met mijn vader's naam was ooit bij de logistieke brigade.
Zei ik logistiek? Ik bedoelde de gewone mariniers.
Dat dacht ik wel, dus dat heb ik ook nagekeken. En daar was hij ook niet bij.
Dus heb ik de veteranendienst gebeld
en er is geen enkel dossier van ene Harrison Ross in Vietnam.
Dit is niet het juiste moment, Suzie.
Wat is er aan de hand?
Sorry dat ik je van streek breng, mam, maar vind je dat niet vreemd?
Wat is vreemd?
Er is geen dossier van mijn vader bij het leger.
Daar is het dan.
Wat is er?
Morty, ga gewoon terug naar voor.
Ik ga niet zeggen dat ik wist dat dit ging gebeuren, maar...
ik wist dat dit ging gebeuren.
Mam, ik moet antwoorden hebben.
Moet je dit echt nu doen?
Je verknoeit mijn repetitie.
Je bent al 4 keer getrouwd. Ik denk dat je het wel onder de knie hebt.
Ik blijf hier niet staan om aangevallen te worden.
Mam, loop niet weg van mij.
Wat wil je dat ik zeg?
Wil je dat ik zeg dat ik een slechte moeder ben?
Goed.
Ik ben een slechte moeder.
Ben je nu blij?
Mam.
Ja, ik weet waar ik aan begin.
Morty, heb je mijn moeder gezien?
Ja. Ze zag er aangedaan uit.
Ik denk dat ze een taxi naar huis heeft genomen.
Heb je een lift nodig?
Je moet me de waarheid vertellen over mijn vader.
Stap in.
Toen ik in Korea zat, was ik net buiten Pusan gestationeerd.
We kregen verlofpasjes,
en dan gingen we de stad in en dronken een paar biertjes.
We noemden dat R&R, in militair jargon.
Ik weet wat R&R betekent. Wat heeft dat met mijn vader te maken?
Daar kom ik zo toe.
In ieder geval, waren er...
jonge dames.
Professionele dames, als je begrijpt wat ik bedoel.
Morty, kan dit niet wat sneller?
Oké.
Om een lang verhaal kort te maken, ik had gewoon nooit gedacht
dat mijn eerste keer in een steegje zou zijn
achter een Koreaanse noedelkraam
met mijn broek rond mijn enkels.
Oké, nogmaals... wat heeft dat met mijn vader te maken?
We hebben allemaal al dingen gedaan waar we ons voor schamen.
We hebben allemaal geheimen.
Je vader was geen oorlogsheld.
En hij zat niet in Vietnam.
Maar waarom heeft mijn moeder me dat verteld?
Sophie was niet met je vader getrouwd.
Ik weet zelfs niet of ze zijn naam wist.
Bedoel je dat ik het resultaat ben van een one night stand van mijn moeder?
Zoals ik zei, we hebben allemaal al dingen gedaan waar we beschaamd voor zijn.
Bree. Dat is een verrassing.
Sorry dat ik onaangekondigd langskom, maar ik had juist een raar bezoekje
van een oude kennis van jou, Leila Mitzman.
Ze had je niet moeten opzoeken.
Dat heeft ze toch gedaan en ze heeft een paar vreselijke dingen over je vertelt.
Je moet weten dat ze liegziek is.
Dat dacht ik ook eerst.
Maar toen heb ik erover nagedacht.
En ik kan niet begrijpen waarom ze zoveel moeite zou doen.
Wat zou haar motief dan zijn?
Ze is bezeten van mij.
Ze wilt me nog steeds. Was dat niet duidelijk?
Nee.
Die vrouw is gewoon getikt.
En, ik kan het bewijzen.
Leila was hier klant.
En hoewel ze niet meer welkom is, hebben we haar voorschriften nog in de pc zitten.
'Fluoxatine 100 mg, Respiradon 250 mg' Sorry, maar wat is dit?
Het ene is een antidepressivum, voor stemmingswisselingen;
en het andere een antipsychoticum, om hallucinaties te controleren.
Zoals ik al zei heeft ze nogal wat problemen.
Waarom ging je dan met haar uit?
In het begin zie je geen fouten, toch?
Dat is waar.
In het begin.
En?
Alles in orde?
Ja. Natuurlijk.
Je post is er.
Je zei dat je wegging.
Nee, ik zei dat ik je ruimte ging geven.
Heb ik ook gedaan. Ik heb toegekeken vanuit mijn auto.
Luister, de inbreker heeft ijs gestolen.
Ik denk niet dat ik in gevaar ben.
Dus je kan gaan. Ik heb je niet nodig.
Carlos zegt van wel.
Waar ga je naartoe?
Shoppen. Niet dat dat jouw zaken zijn.
Je gaat wel echt graag shoppen.
Ja, inderdaad.
Meer heb ik je nog niet zien doen.
Al dat winkelen, moet een compensatie zijn voor iets.
Wat zeg je daar?
Weet je, Carlos heeft je wel door.
Hij zegt dat je een harde tante bent.
Zo erg dat je niet met je gevoelens kan omgaan.
Hij is heel opmerkzaam.
Hij dacht dat ik hem bedroog met twee homo's. Zeker dat je dat 'opmerkzaam' wilt noemen?
Eens kijken... Hoelang is het nu? Een week geleden dat je je baby verloor?
Ja, en dan?
Wel, ik heb nog nooit gehoord van de pijn wegshoppen.
Waarom zit iedereen me daarover op mijn kap?
Ik zal mijn verlies op mijn manier verwerken, oké?
Waar ga je naartoe?
Ik dacht gewoon nog wat te gaan zoeken.
Misschien het park eens proberen.
In het midden van de nacht?
Hij laat zijn gezicht niet echt zien overdag, of wel soms?
Of heb je liever dat we Caleb gewoon los laten rondlopen?
Hij kan in de problemen zitten.
Of een ander meisje pijn aan het doen zijn.
Hij heeft Mrs Solis geen pijn aangedaan, Matthew. Hij had gewoon honger.
Ik had het niet over Mrs Solis. Maar dat wist je wel.
En ga je nog mijn bruidsmeisje zijn?
Natuurlijk.
Ik ga niet doen alsof ik niet meer geschokt ben. Want dat ben ik wel nog.
Maar ik heb er vanmorgen lang over nagedacht, en ik denk dat ik het begrijp.
Je wou me beschermen,
en je dacht dat ik een held nodig had.
Ik had er al één:
jij.
Ik was bang dat het je zou doen doordraaien.
Ik ben doorgedraaid. Maar dat is jouw schuld niet
...helemaal.
Hallo, Stu.
Ben je bezig?
Nee, gewoon mijn blog aan het updaten.
Want ik heb een belangrijke opdracht voor jou.
Geweldig. Ik ben klaar om wat meer verantwoordelijkheid op te nemen hier.
Dat moedig ik zeker aan.
Maar ik heb je nodig om iets duidelijk te maken...
aan mijn man.
Je wilt hem jaloers maken.
Nee.
Eigenlijk
wil ik dat je mijn kinderen ontvoert.
Stop met slaan.
Oké, wat moet ik eigenlijk zien?
Wacht maar even.
Oké. Daar komt hij.
Wat is er aan de hand?
Ik probeer gewoon iets duidelijk te maken.
Hallo.
Kleine jongens.
Wie is dat?
't Is Stu maar van het kantoor.
Willen jullie een ritje gaan maken?
En ontvoert hij onze kinderen?
Misschien.
Dit is te gek voor woorden.
Waarom? Ben je bang dat ze zullen toehappen?
We kunnen naar
de kermis gaan. Vinden jullie de kermis fijn?
We mogen niet met vreemden praten.
Kwajongens.
Waarom stappen jullie niet in de auto?
Loop weg.
Lopen.
Als jullie in de auto stappen krijgen jullie snoep.
Joepie, snoep.
Waarom lopen ze niet weg?
Wel...
Dit is niet het moment om voldaan te doen.
Onze zonen zijn duidelijk idioten.
Oké, oké, mooi verdelen.
Hallo. - Hallo.
Lopen, jongens, lopen.
Durf niet...
Perverseling. Jij gaat nergens naartoe.
In ieder geval, als dit feest voorbij is,
kaap ik mijn bruid
voor een cruise van 4 maanden, rond de wereld.
Ik was al blij geweest met een weekendje Vegas, maar
je weet wel...
Maar, hier is ze dan, mijn prachtige bruid.
Ik wil iedereen bedanken voor het komen,
en vooral mijn Morty, die me geholpen heeft om een beter persoon te worden.
En ook wil ik mijn geweldige dochter bedanken, Susan
en zeggen hoezeer ik haar liefde en respect waardeer.
Want ik ben een verschrikkelijk persoon.
En ze verdient zoveel beter dan mij.
Schat...
Nee, nee.
Susan moet de waarheid weten.
Je vader
was geen one night stand.
Hij was 33,
en hij was getrouwd.
En hij was mijn baas.
Toen ik zie dat ik zwanger was,
maakte hij het uit.
Hij sprak nooit meer tegen me,
maar gaf me
mijn mooie, geweldige dochter.
En daarvoor wil ik
Addison Prudey bedanken.
Mijn God.
Weet je waar hij is?
Geen idee.
Ik zweer het, als ik het wist zou ik het zeggen.
Ik ken Addison Prudey.
Hij heeft die supermark op de hoek van 3rd Street en Sutherland.
Prudey is natuurlijk een veel voorkomende naam, dus...
Is dat 'm?
Ja.
Wil je nu zeggen dat mijn vader al die tijd leefde
en gewoon aan de andere kant van de stad een supermarkt heeft?
Ik kan dit niet geloven.
Je ziet hem toch niet meer, hé?
Scheelt er iets?
Je bent al de hele avond zo stil.
Nee, nee, ik ben gewoon moe, dat is alles.
Wil je dansen? Daar kikker je misschien van op.
Ik denk het niet, maar toch bedankt.
Bree, waar is je ring?
De steen zit los, dus ik ga er mee naar de juwelier.
Maar maak je niet ongerust, hij is veilig.
Dit gaat toch niet over Leila, hé?
Nee.
Zoals ik al zei, kan de steen er elk moment afvallen.
Dat maakt me niet uit. Doe hem alsjeblieft aan.
Wat?
Ik wil dat je hem draagt.
Sorry, maar dat ga ik niet doen.
Waarom niet?
Omdat ik er geen zin in heb.
En dit is de laatste keer dat we het hierover hebben, oké?
Excuseer, mevrouw, we laten hier geen leden van Zeta Beta Kappa toe.
Tjonge.
Wat doe jij hier?
Mijn ouders bezoeken.
Mijn god.
George, dit is Ty Grant. We hadden verkering op de unief.
Ty, dit is George,
hij is een goeie vriend van mij. - Hallo.
Eigenlijk zijn we verloofd.
Bree, je ziet er fantastisch uit. Je bent niks ouder geworden.
Ty, wil je dansen?
Tuurlijk. Graag.
Laat me je jas even aannemen.
Ik ga moeten overnemen.
George.
Wil je alsjeblieft gaan zitten? Je bent onbeleefd.
Stoor ik?
Doe tenminste de ring aan.
Nee.
George, ik wil het niet.
We zijn verloofd. Je moet hem dragen.
Hé stop ermee, man.
Stop.
Sorry.
Ik...
We zijn verloofd.
Weet je,...
ik denk dat we dat niet meer zijn.
Je kan beter gaan.
Het spijt me.
Oké.
Daar, meneer. Het management wilt dat we de mooie auto's vanvoor zetten.
Goeiemiddag.
Nieuw kapsel?
En wat dan nog?
't ziet er mooi uit, dat is alles.
Weet je ik heb ook een gezichtsbehandeling gehad,
en straks, ga ik nog een pedicure laten doen en mijn wenkbrauwen laten trimmen.
Is goed voor mij.
Nee, dat is het niet. Want ik weet wat je denkt.
Ja?
Weet je wat? Ik ben het beu dat jij mij beoordeelt.
Wat moet ik doen om van je af te raken?
Wat is je achternaam?
Hier is $1,000.
Ik zal Carlos niet zeggen dat je niet bent gebleven.
Het is ons geheimpje.
Ik kom juist uit de gevangenis. Ik heb niet echt een bankrekening.
Kunnen we naar jouw bank gaan en dit innen?
En dan vertrek je?
Het is $1,000.
Gordels aan.
Je hebt geen... ding voor je ramen.
Nee.
En ook geen deurhendel.
Nee.
Maar ik moet je wel iets bekennen.
Carlos heeft me niet gestuurd om je te beschermen.
Kijk nu, niemand anders in het park.
We hebben het helemaal voor ons alleen.
Perfect.
Waarom ga jij niet al een goed plaatsje zoeken?
Ik moet nog iets uit de koffer nemen.
Waar ga jij naartoe?
Ga je mij niet vermoorden?
Dat had ik toch niet gepland.
Trouwens,
als ik je ging vermoorden zou ik geen ballon gebruiken.
Dat zou te lang duren.
Wat moet ik dan denken?
Je liegt over het beschermen,
en dan sluit je me op in die rammelkar zonder deurhendels zodat ik er niet uit kon.
Carlos heeft me gestuurd om je te helpen met je verdriet.
Je maakt zeker een grapje?
Nee.
Kijk, ik weet wel wat over verlies.
Het kan je diep in de put doen raken.
Zeker als je het niet meteen aanpakt.
Zoals 17 jaar in een gevangeniscel.
Donker.
Waar dient dit voor?
De ballon symboliseert het verloren leven.
Door hem los te laten,
erken je de pijn die je voelt,
en laat je 'm tegelijkertijd los.
Dat is belachelijk.
Trouwens, ik voel niet wat jij denkt dat ik voel.
Dan moet het heel gemakkelijk zijn.
Oké. Als ik dit doe, ga je dan weg?
Ja.
Oké.
Moet ik iets zeggen?
Als je dat wilt.
Niet echt, nee.
Maakt niet uit.
Doe maar.
't Is stom.
Ik wou deze baby helemaal niet.
Ja.
En ik zou een verschrikkelijk moeder geweest zijn.
Als jij het zegt.
Als het een jongen was, zou ik hem Charlie noemen.
Ja?
En een meisje, Aurora.
Dat zijn mooie namen.
Dank je.
Wat is er, jongen?
Wat gebeurt er hier?
Bel de politie.
Moet ik hem zappen?
Bel gewoon de politie.
Is dat de man die bij je inbrak?
Ik weet het niet, ik kan hem niet zien.
Ja, dat is 'm.
In deze donkere wereld, hebben we allemaal een lichtpunt nodig.
Of het nu een grote vlam is
die ons toont hoe we dat kunnen terugwinnen wat we verloren hebben,
of een krachtig baken bedoeld om potentiële monsters weg te jagen,
2, 4, 6, 8, jij bent...
of een paar gloeilampen
die de waarheid onthullen.
We hebben allemaal iets nodig om de nacht door te komen.
Al is het maar het kleinste sprankeltje...
hoop.
Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com